Kansen in de samenleving

Het logo van het Sociaal en Cultureel Planbureau verschijnt.

Beeldtitel:
Spiegel van de samenleving
kansen in de samenleving

Een witte vrouw van in de vijftig met een bril zit op een stoel in een woonkamer. Ze gebaart een hond op haar schoot te komen zitten. 

MARTA: "Kom maar. Ja... "

VOICE-OVER: "Wij zijn het Sociaal en Cultureel Planbureau. We vinden het belangrijk dat keuzes van politiek en overheid goed aansluiten bij het dagelijks leven van mensen. Daarvoor moet je weten hoe het gaat met Nederland en de mensen die er wonen. We onderzoeken en verklaren het vanuit het perspectief van de samenleving. Vind jij het belangrijk dat iedereen in Nederland gelijke kansen krijgt? We vragen het aan Felix, Marta en Sahar."

In een andere woonkamer zit een vrouw van kleur. Ze is in de dertig en ze draagt een bril.

SAHAR: "Het is niet zo dat mensen in Nederland naar je toe komen en zeggen: 'Hier krijg je je prachtige kansen op een bordje geserveerd.'"

Een witte jongeman van in de twintig met een hoog knotje is in een sportschool. 

FELIX: "De laatste jaren is natuurlijk naar voren gekomen dat veel mensen die geen Nederlandse voorouders hebben, bijvoorbeeld met een andere huidskleur, het eigenlijk toch wel een stuk zwaarder hebben op veel vlakken."

MARTA: "Als mensen hard werken voor geld en ze hebben het echt verdiend, dan zeg ik: 'Toppie'."

SAHAR: "Ik denk dat dat de basis van een democratie is."

Sahar is aan het werk aan een bureau in een hoek van de woonkamer. 

SAHAR: "'Heb jij voldoende kansen in je leven gekregen en heb jij deze goed kunnen benutten?'"

MARTA: "Ik heb het niet goed benut, ook niet echt de kans gekregen."

FELIX: "Ik heb niet altijd de juiste keuzes gemaakt toen ik wat jonger was. En toen ik wat ouder ben geworden, heb ik eigenlijk het geluk gehad dat ik precies de juiste kansen aangereikt heb gekregen."

SAHAR: "Ik heb vooral veel kansen voor mezelf gecreëerd. Omdat ik dan bijvoorbeeld dingen zag, die anderen niet zagen. Behoeftes zag die anderen niet zagen. Kansen krijg je, maar kansen neem je misschien ook wel. Het is een soort wederkerigheid in dat proces."

Felix doet aan fitness in een sportschool.

MARTA: "'Zie jij in jouw omgeving mensen die het onterecht moeilijk hebben en niet dezelfde kansen krijgen als andere mensen?'"

SAHAR: "We nemen eerder mensen aan die op ons lijken, bij wie we ons prettig voelen, bij wie we misschien de mimiek goed kunnen herkennen en plaatsen. Bij wie we het gevoel hebben: die zou echt zo goed bij mijn team passen. Daardoor maak je monotone, homogene groepen."

FELIX: "Dat is natuurlijk niet iets waar je zelf invloed op kan uitoefenen. Jij wordt geboren in een bepaald lichaam. En helaas kan dat een negatieve invloed hebben."

MARTA: "Je gunt iedereen wel dezelfde kansen, net als mensen die rijk zijn. Dat willen wij toch allemaal? Maar als je er maar voor werkt, dan is het beloond."

SAHAR: "We leven wel, helaas, echt in een samenleving waarin iedereen ervan uitgaat dat je er wel komt, als je maar hard genoeg je best doet. Maar de bittere werkelijkheid is dat het gewoon niet zo is."

Het logo van het Sociaal en Cultureel Planbureau verschijnt.  

Beeldtekst:
50 jaar spiegel van de samenleving