Het rapport Perspectieven op zinvolle participatie beschrijft dat er een verschil bestaat tussen hoe beleid naar participatie kijkt en hoe mensen dit zelf ervaren. De overheid benadert participatie vaak als een middel om maatschappelijke doelen te bereiken, terwijl mensen vooral uitgaan van wat voor hen persoonlijk waardevol en haalbaar is in het dagelijks leven. Daardoor krijgt participatie in de praktijk uiteenlopende betekenissen en invullingen.

Daarnaast laat het rapport zien dat niet iedereen dezelfde mogelijkheden heeft om te participeren. Persoonlijke omstandigheden, zoals leeftijd, gezondheid en sociale context, spelen hierin een belangrijke rol. Hierdoor is sturing vanuit beleid beperkt effectief. De onderzoekers benadrukken daarom het belang van beleid dat beter aansluit bij de leefwereld van mensen en rekening houdt met verschillen tussen groepen.

Meer over deze publicatie