De zorgvraag neemt steeds verder toe, terwijl de formele zorg onder druk staat. Tegelijkertijd doet de overheid een steeds groter beroep op mantelzorgers. Of mensen op een duurzame manier mantelzorg kunnen geven, wordt mede bepaald door hun persoonlijke situatie, zoals hun gezondheid of beschikbare tijd. Ook andere verplichtingen als betaald werk of het gezin, financiële mogelijkheden en de steun die mensen zelf ontvangen spelen een rol. De ruimte om zorg te verlenen, verschilt daarmee per persoon en is ongelijk verdeeld over de samenleving.

Het rapport Mantelzorg versterken met het oog op de toekomst brengt in kaart welke bereidheid en mogelijkheden mensen hebben om mantelzorg te verlenen en onderzoekt kansrijke beleidsopties om de randvoorwaarden voor het geven van mantelzorg te verbeteren.

Daarbij staan drie vragen centraal: 

  1. Zeggen mensen bereid en in staat te zijn om mantelzorg te geven?
  2. Welk beleid is kansrijk om de ondersteuning voor mantelzorgers beter te organiseren?
  3. Wat is kansrijk beleid om mensen die bereid zijn tot het geven van hulp, maar dat op dit moment nog niet doen, hierin te faciliteren? 

Een eerste bevinding is dat de bereidheid om hulp te geven groot is: van de mensen die momenteel geen hulp geven, zegt ongeveer driekwart dit wel te willen doen. Bereidheid betekent echter niet automatisch dat mensen ook hulp kunnen geven. Slechts een kwart van de mensen zegt ook over voldoende tijd en gezondheid te beschikken. Onder mensen die al mantelzorg geven is er bereidheid om meer te doen. Tegelijkertijd staat hun tijd en belastbaarheid al onder druk. Dit benadrukt het belang van goede randvoorwaarden voor mantelzorg en beleid dat rekening houdt met de mogelijkheden en grenzen van mensen. Samen met mantelzorgers en beroepsprofessionals hebben we vijf concrete beleidsopties uitgedacht voor toekomstbestendige mantelzorg. 
 

Meer over deze publicatie