Om de zorg betaalbaar en uitvoerbaar te houden, doet de overheid steeds vaker een beroep op burgers zelf. Dat heeft gevolgen voor zowel de relatie tussen burgers en overheid als de relatie tussen burgers onderling. Burgers verwachten dat de overheid verantwoordelijkheid blijft dragen voor zorg en ondersteuning, maar tegelijkertijd wordt meer inzet van henzelf gevraagd. Wij onderzoeken welke kansen – denk aan zorgzame buurten - en knelpunten - zoals druk op mantelzorgers en vrijwilligers -  dit met zich meebrengt, en hoe buurten en gemeenschappen samenredzamer kunnen worden. 

Door ons onderzoek krijgen we inzichten in de gevolgen van het grotere beroep dat mensen op informele zorg en ondersteuning zullen doen. SCP-onderzoek laat zien dat mensen al flink vaak van zulke hulp gebruikmaken: op dit moment biedt een op de drie 16-plussers mantelzorg. In de toekomst zal het aantal potentiële ontvangers van informele hulp naar verwachting harder stijgen dan het aantal potentiële verleners. 

We kijken hoe dit uitpakt voor verschillende groepen, waar nog potentieel te vinden is en welke rol de buurt en de fysieke omgeving van mensen een rol in die informele zorg kunnen spelen. Wat hebben mensen nodig in hun sociale en fysieke omgeving om - samen met overheid en markt - aan de toenemende vraag naar ondersteuning te voldoen? Ook is er een aanzienlijke kans dat het aanbod aan private zorg toeneemt. Het is belangrijk om te weten welke groepen hier wel en geen gebruik van (kunnen) maken. 

De toekomst van zorg en ondersteuning

Daarnaast kampt de formele zorg nu al met personeelstekorten, en zal dat in de toekomst niet beter worden. We kijken daarom naar wat er in de sector nodig is om professionele zorg en ondersteuning te kunnen blijven bieden aan mensen met complexe problemen. Daarbij hebben we aandacht voor de randvoorwaarden in wetgeving, de samenwerking tussen landelijke en lokale overheden en tussen zorgorganisaties en gemeenschappen, en de mogelijkheden van technologie.  

In ons onderzoek besteden we verder expliciet aandacht aan de behoeften van mensen die problemen in verschillende levenssferen ervaren, de zogenoemde gestapelde problematiek. Welke randvoorwaarden en welke samenwerkingen zijn er nodig om hen beter te ondersteunen? Het gaat hier bijvoorbeeld om het verbinden van het sociale en medische domein of zorg en huisvesting, maar ook om de inzet van technologie.