Deze publicatie beschrijft waarom mensen die te maken hebben met meerdere, samenhangende problemen vaak niet de passende hulp krijgen die zij nodig hebben. Het gaat om mensen bij wie problemen in verschillende levensdomeinen zich opstapelen, zoals schulden, psychische of lichamelijke gezondheid, wonen, werk, opvoeding en sociale relaties. Juist voor deze groep blijkt het huidige stelsel van zorg en ondersteuning moeilijk toegankelijk en onvoldoende samenhangend.

Het onderzoek laat zien dat de ondersteuning vastloopt door structurele knelpunten in het stelsel. Beleidsmatig wordt vaak uitgegaan van zelfredzaamheid en maakbaarheid, terwijl dat voor mensen met meervoudige problemen niet realistisch is. Ook sluiten beschikbare interventies onvoldoende aan op complexe situaties en zijn ze vaak gericht op één probleem tegelijk.

Organisatorische tekorten 

Ook organisatorisch schiet het systeem tekort: betrokken instanties werken langs elkaar heen, informatie wordt beperkt gedeeld en wachttijden lopen op door personeelstekorten. Daarbovenop belemmert de manier waarop ondersteuning wordt gefinancierd integrale hulp, omdat budgetten en verantwoordelijkheden zijn versnipperd over domeinen en organisaties. 

Knelpunten versterken elkaar

Het rapport maakt duidelijk dat deze knelpunten elkaar versterken, waardoor mensen met de grootste ondersteuningsbehoefte juist het minst goed geholpen worden. Om dit inzichtelijk te maken, werkt het SCP met persona’s die laten zien hoe mensen in de praktijk vastlopen tussen regels, loketten en organisaties. De analyse is bedoeld als basis voor beleidsverbetering en systeemverandering, niet als evaluatie van individuele professionals.

“Tien jaar decentralisaties laten zien dat goede bedoelingen niet automatisch leiden tot betere uitkomsten voor de meest kwetsbare mensen. Het is dan ook tijd om fundamentele keuzes te maken voor de toekomst."

Karen van Oudenhoven, SCP-directeur

Waarom dit onderzoek?

Download de publicatie