Eens deeltijd, altijd deeltijd

Het in deeltijd blijven werken door veel vrouwen raakt aan kernvragen van de Nederlandse arbeidsmarkt: het tekort aan arbeidskrachten, de lage urenparticipatie ten opzichte van andere landen, en de economische gevolgen daarvan. Moeders die na de zorgperiode voor jonge kinderen niet (meer) voltijds gaan werken, vertegenwoordigen een groot potentieel arbeidsaanbod. Sectoren met personeelstekorten — zoals onderwijs en zorg — kunnen tegelijkertijd steeds moeilijker personeel vinden. Dit maakt het onderwerp urgent voor sociale en economische beleidsvorming.

De vraag waarom vrouwen langdurig deeltijd blijven werken raakt aan diepere thema’s zoals gender(ongelijkheid), loopbaanontwikkeling, inkomensongelijkheid en economische zelfstandigheid van vrouwen. Doordat deeltijdwerk vaak samenhangt met lagere inkomens, minder carrièremogelijkheden en minder pensioenopbouw, heeft het langetermijneffecten op financiële onafhankelijkheid en sociale participatie. Dit rapport zet de discussie over de organisatie van werk en zorg centraal, en bespreekt hoe deze structuren gelijke kansen op de arbeidsmarkt beïnvloeden.

Het rapport is gebaseerd op kwantitatieve analyses van bestaande gegevens over arbeidsparticipatie van vrouwen, waarin gekeken is naar arbeidsduur, levensfase, zorgverantwoordelijkheden en veranderingen in werktijden over de loopbaan. Hierbij gebruikt het SCP onder meer gegevensbestanden als de Emancipatie en Arbeidsduur (EmAr) en de Enquête Beroepsbevolking van het CBS. Door deze datasets te koppelen aan levensfasen, zoals de periode na opvoeding van jonge kinderen, brengt het rapport patronen in deeltijdwerk in kaart en onderzoekt het factoren die de veranderingen — of het uitblijven daarvan — verklaren.

• Emancipatie en Arbeidsduur (EmAr) 
• Enquête Beroepsbevolking (CBS)